Podsumowanie edycji 2025

Kolejny spektakularny sukces! - Inspektor Gavorniss, szef Biura Informacji i Najwyższy Ogar Czarnoksiężnika stuknął kościstym palcem w rozłożoną na marmurowym blacie mapę. - Greenhill jest nasze. Kolejny raz udało nam się wyszarpać kawał ziemi na zachodzie. Duviel Harkker po raz kolejny odwalił kawał dobrej roboty. Myślę, że to właśnie jemu i jego ludziom powinniśmy powierzyć naszą kolejną operację. Zresztą - oni już działają. Brenen Oster przejął obowiązki Ogara i zarządcy w Greenhill a Beatrice Mac Tavish pomaga mu z rachunkami i organizuje tam dużą faktorię handlową. Założyli tam też jakąś gildię łowców nagród czy coś takiego - nie wiem, po co, skoro łapaniem przestępców zajmują się u nas służby państwowe, a nagród się nie wyznacza, ale umowa to umowa. Z kolei świetnym pomysłem było zwabienie do nas tych dwóch dziewczyn, które tam kiedyś mieszkały. Pracują u nas i uczą się od naszych fachowców - a przy okazji są świetnym źródłem informacji, bo utrzymują stały kontakt z rodziną. Wymieniają regularnie listy z bratem i siostrą, dzielą się informacjami - a my te listy równie regularnie czytamy. No i niekiedy delikatnie poprawiamy przed oddaniem adresatowi. Przecież nie chcielibyśmy, żeby obcy dowiedzieli się zbyt wiele na temat naszego kraju. Ani żeby do dziewcząt docierały jakieś niepokojące wieści ze świata - Gavorniss roześmiał się, a wraz z nim wymuszonym śmiechem zanieśli się wszyscy obecni w komnacie. Jeden z nich, niski, brodaty mężczyzna o bladej twarzy i płonących nienaturalnym blaskiem oczach, odczekał aż skończy się ta wymuszona wesołość, po czym wskazał chudą, obleczoną w prześwitującą, bladą skórą dłonią leżący na stole dokument.
A co z nią?

Usta Gavornissa ścisnęły się w wąską kreskę, a w jego oczach zapłonęły ognie gniewu. Uśmiech zniknął również, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, z twarzy pozostałych obecnych w komnacie osób. Skinął dłonią, a wtedy nosząca wyraźne ślady wskrzeszenia służąca oderwała się od ściany, pod którą do tej pory stała i dolała wina do srebrnego kielicha. Ona jedna nadal się uśmiechała.

Dziękuję ci, Blanko. - Inspektor podnióśł kielich i z wystudiowaną powolnością umoczył usta w krwistoczerwonym napoju. - Ona… Ona to rzeczywiście problem. Nie tylko wysyłała oszczercze i nieprawdziwe wiadomości, szkalujące Hakkera i jego ludzi, ale również weszła w posiadanie wiedzy, której nie powinna była posiąść. No cóż… Udało jej się zbiec. Chwilowo. Wyślemy za nią kogoś specjalnego. I nie tylko za nią. Podobno jej młodsza córka…

… wyjechała na Południe, razem z resztą Wschodniej Kompanii Handlowej. Z Yesenią i całą jej ekipą. Gówniara ma talent do handlu, Amman mi świadkiem. Pewnie po ojcu. Nie wiem, jak temu Taminowi udało się wrobić ambasadę Grishny w kontrakt na dostawę pachnideł? Wszystkie ich chodzące trupy cuchną teraz nie tylko grobem, ale też tymi wszystkimi południowymi aromatami, od których aż kręci w nosie. Obrzydlistwo! A w dodatku ożywionych, i tych śmierdzących, i tych całkiem świeżych, jest w mieście coraz więcej. Inkwizycja zaczyna kręcić nosem. Ta twoja protegowana, Bartoszu, panna Topaz, zwróciła mi uwagę na to, że placówka Inkwizycji w ostatnich miesiącach niemal trzykrotnie powiększyła swój personel. Ech, szkoda, że nie ma tu z nami Ignacego, on by się tym potrafił zająć……
Też mnie to martwi, Janie. Ale musisz przyznać, że poddani Tyranii wywiązują się ze swojej części umowy w stu procentach. Pierwsza studnia już działa i pompuje wodę z demony wiedzą jak głębokiego odwiertu. Jeszcze jedna, może dwie i będziemy mogli zezwolić na osadnictwo tym wszystkim kupcom, których podania piętrzą się w twoim gabinecie.
Tak, będziemy mogli. Ale jak długo jeszcze, Bartoszu? - Jan Falencki otarł chusteczką zroszone potem czoło i sięgnął po winogrono. - Niepotrzebnieście podpisywali tę umowę o ograniczeniu zasięgu miasta, niepotrzebnie. Ale nic to, już nad tym pergaminem nasi juryści siedzą i szukają sposobów, jakby go obejść - a jurtystów mamy przednich, najlepszych, jakich można za złoto kupić. Ale a propos złota…

… to zwróci się nam każdy wydany grosz. Ten cały Calderian to chyba mag, nie kupiec - wydaje się, że potrafi wyczarować pieniądze z powietrza. Sfinansowanie jego ostatniego przedsięwzięcia zasili twoją prywatną szkatułę, panie, o całkiem okrągłą sumkę.
A co z pozostałymi? - Vistan Srebrna Włócznia, Wojewoda Protektor Siedmiogrodów, wydawał się być znacznie mniej zainteresowany widowiskiem toczącym się na arenie niż tym, co miał mu do powiedzenia jego główny doradca.
Wszyscy, którzy brali udział w wyprawie Marzanny zostali odpowiednio wynagrodzeni. A jeśli chodzi o sam specyfik… Mamy już całkiem spory zapas, wszyscy druidzi w Siedmiogrodach znają sposób jego wytwarzania. I tak jak rozkazałeś - każdy członek twojej przybocznej drużyny i wszyscy słudzy domu przyjęli lek. Na wszelki wypadek.

Bardzo dobrze. Strzeżonego bogowie strzegą. Ale to dopiero pierwszy krok. Tę zarazę trzeba wyciąć z ciała świata raz na zawsze, zanim rozprzestrzeni się na tyle, żeby stanowić zagrożenie nie tylko dla swoich sąsiadów, ale i dla reszty świata. Co prawda akurat to jego Związanie Magii przysłużyło nam się nie najgorzej, ale kto wie, co teraz wymyśli ten szalony nekromanta?
Szalony, panie? Wydaje się, że dotychczasowe posunięcia Ammafira nie zdradzają objawów szaleństwa. Wręcz przeciwnie, zdaje się on posługiwać wyłącznie chłodną i wyrachowaną logiką.
Szalony, Mojmirze, szalony. Wiem, co mówię. Nikt, kto posiadł taką moc, nie może pozostać zdrowy na umyśle. I zaufaj mi, niebawem usłyszymy o jego szaleństwie. Trzeba się więc do tego zawczasu przygotować. Tak jak planowaliśmy, urządzimy…

… wielką wystawę, na której zaprezentujemy wszystkie te wspaniałe eksponaty. Tak bogatej i różnorodnej kolekcji przedmiotów kultury Wczesnego Allensternu będą nam zazdrościć wszystkie muzea na kontynencie! Co tam, na kontynencie - na całym wielkim świecie!
Oczywiście, Wasza Magnificencjo. Ale czy to aby na pewno dobry pomysł, żeby CIUL finansował kolejną wyprawę tego Humperdincka? I to gdzie? Na sam kraniec znanego świata, do Cesarstwa Xiam?
Niech się pan nie martwi, kwestorze - Rastrum Mindfully, rektor Cesarskiego Imperialnego Uniwersytetu Ludowego, poklepał po ramieniu siedzącego przy nim niskiego, nerwowego człowieka. - Pamięta pan te argoskie plany, które przywieźli z ostatniej wyprawy? Katedra mechaniki, której przekazałem odpis właśnie zawiadomiła mnie o ich sprzedaży. Suma, którą zaoferowała nam kaiserburska Gildia Inżynierów pokryje całe koszta tej wyprawy - i to ze sporym naddatkiem. A Humperdinck zapewnia, że wiedza i kontakty tego elfiego maga, który się z nimi wybiera, Allendiela, zapewnią i tym razem wiele niezwykle ciekawych znalezisk.
A wie pan, Wasza Magnificencjo, kogo tym razem kolega Humperdinck chce oderwać od pracy ze studentami i zabrać na tę opłacaną z kieszeni nas wszystkich wycieczkę?
Nie mam pojęcia. Wiem, że na ekspedycję wybiera się ten młody mag, Owizor, bo wpłynęło do mnie jego kolejne podanie o urlop naukowy. A ojciec Gerhard chce, żebym wysłał z nimi brata Dominika jako kapelana wyprawy - podobno młodzieniec złapał bakcyla i ciężko mu wysiedzieć w bibliotece. No, ale nie dziwię się - kiedy ja sam byłem młody…

… to wszystko tu wyglądało inaczej, panie Hrabio. Twierdza Ammana była najbezpieczniejszym miastem na świecie, nocą mogłeś przejść przez całe miasto, od wschodniej bramy do zachodniej, trzymając w ręku pękatą sakiewkę i nikt nawet krzywo na ciebie nie spojrzał. Paladyni i Straż Miejska trzymali porządek, nie to, co teraz - mówiąca te słowa, starsza już kobieta o siwych włosach i poprzecinanej zmarszczkami twarzy, z namaszczeniem układała na stole, obok parującego kociołka z gulaszem, kolejne elementy zastawy. - A dziś? Sami widzieliście.
Widziałem, moja dobra Joanno, widziałem. Ale nie martw się, lepsze czasy jeszcze nadejdą! Błogosławiony miecz, który złożyliśmy jako wotum w świątyni Ammana, jest niechybnym znakiem, że do Księstwa wraca pomyślność! Greenhill było ostatnim kawałkiem ziemi, który oddaliśmy Tyranii! Prawda, Piotrze?

Siedzący w końcu stołu potężnie zbudowany młody człowiek, do którego skierowane było pytanie, tylko nieśmiało skinął głową. Ale zasiadająca po jego prawicy dziewczyna była bardziej śmiała.

Jesteście tego tacy pewni, panie Hrabio? Miecz wcale nie jest, przynajmniej według kapłanów, Mieczem Prawdy, a jedynie którymś z mniej znaczących ostrzy wiary - prawda, że magicznym i błogosławionym, ale…
Święte ostrze to święte ostrze, moja droga Elio! Sam jego widok przywołał uśmiech na obliczu naszego pana, księcia Ryttera Vandera, który, daj Boże, ozdrowieje niebawem i przywróci porządek w stolicy i kraju.
Wybaczcie panie - wtrąciła się trzecia z osób obecnych w alkierzu jednej z najlepszych karczm w stolicy Księstwa - ale Jego Wysokość nie wyglądał na kogoś, kto miałby niebawem wyzdrowieć. Chyba raczej trzeba by się zastanowić, jak to będzie, gdy władzę obejmie Corven Chromy…
Milcz, Elaine! - widać było, że niewiele brakowało, by siedzący u szczytu stołu Hrabia rzucił w dziewczynę trzymanym w ręku kielichem. Opanował się jednak i kontynuował w miarę spokojnym tonem - Nie lękajcie się, moi drodzy. Odrodzenie naszego wielkiego narodu jest już bliskie. Trzeba tylko, byśmy wszyscy skrzyknęli przyjaciół, znajomych i wszystkich ludzi dobrej woli…

… i natychmiast zarezerwowali termin 16-19 lipca - bo właśnie wtedy odbędzie się Fantazjada 2026! Gdzie będzie się toczyła jej fabuła? Czego będzie dotyczyła? Jakie stronnictwa i mieszkańców których krain będziecie mogli tam spotkać? O tym opowiemy wam już niebawem! A póki co dziękujemy wam raz jeszcze za udział w tegorocznej grze (BYLIŚCIE ŚWIETNI!) - i do zobaczenia za rok!